હર તરફ છે ખુદા બંદગી ના નામે ,

 હું અને તુ છે જુદા સાદગી ના નામે,

ખુટે છે અંધકાર ચાંદની રાત માં ,

મૂકી દીધો સૂરજ આ તડકી ના નામે ,

લટકે છે માણસ રોજ લાગણી ની ડાળે,

પડ્યો વજ્રાઘાત એમાંય આંગળી ના નામે,

જોવા મથુ મુખ એનુ ને પાંપણ નીચી ઢળે,

સરકી જતી રાત આખી આંખડી ના નામે,

રહે તરબતર ઝંખના ઝાકળ ની ભીનાશ માં,

સળગી ઉઠી લો ચિતા તાપણી ના નામે

જીવ્યા કરુ રોજ એવુ જોર ક્યાં છે ?,

 આ નામ હવે એટલુ મશહૂર ક્યાં છે ? ,

તેની ના પડી જ્યારથી ,

એ દિવસ થી જિંદગીના પાના બંધ થઈ ગયા ,

ફરી ઉઘડે કિતાબ આ એવુ જોર ક્યાં છે ????

જુની વાત ને એકવાર મનથી યાદ કર,

પ્રેમ આપણો કેવો સર્યો તો એ યાદ કર,

તારી કબુલાત પ્રેમની ને મારી હા પડી તી,

આંખો પર દીધેલા એ ચુંબનો યાદ કર,

 ઇશારાઓ થી આંખના વાત છલકાતી રોજ,

 હોઠો પર તરસતુ એ સ્મીત યાદ કર,

ભીંજાતી તુ કેવી વર્ષા માં મારી બાહોમાં રહી,

નાક અડાડી સાથે લીધેલા શ્વાસ યાદ કર,

હતો અડીખમ પ્રેમ લાખો મુસીબત સામે ,

પ્રેમ માં મળેલી એ વેદનાઓ યાદ કર.

 (છંદ – મનહર )

છેક છેલ્લા ખડક ને હુ સ્પર્શી ગયો,     

તારા આગમન થી વરસાદ બહુ વરસી ગયો,

આમ તો હોય ખાલી હથેળી તો પણ કશો ફરક ના પડે

પણ આજે જોઈ તને દરીયો આખો તરસી ગયો

પ્રથમ વાર જ્યારે પ્રેમ થાય છે ત્યારે સર્જાતી લાગણીઓ દર્શવતુ આ કવ્ય છે………

ચેન પણ લુંટ્યા કરો, ને વાત પણ ચુંટ્યા કરો,

જો પ્રેમ અહીં થાય તો હાથ પણ ભર્યા કરો,

ઉપાય શુ છે  આ સઘળી વાત નો ?

 ના નહી ને હા આંખ થી કર્યા કરો,

પ્રેમ ની શુ આ પહેલી જ રીત છે ?

દીલ થી દીલ ની વાત ને મૌન માં રચ્યા કરો,

સ્મીત ની અસર તો સૌથી છે પરાયી,

શરમ થોડી જાય છે ને ખ્વાબ માં મળ્યા કરો.

             ( કાવ્ય પ્રકાર- ગીત )

આખર તોયે ના રાત પડી,

મોંઘા સપનઓ ને ફરી લાત પડી,

હિંમત આપે જો ખુદા તો કહુ,

મન માં ઊંડે એક વાત પડી.

(adi)

ઈદ નિમિતે હિન્દુ- મુસ્લિમ ની એક્તા રૂપ આ કાવ્ય હુ મારા બ્લોગ પર મુકુ છુ…..

ધર્મો ના નામે માણસે કેટલીયે દિશાઓ બદલી, 

                             એક ચાંદને લઈ હાથ કેટલીયે નીશાઓ બદલી,

 હુ મુસ્લિમ ને ઈદ મુબારક , તુ હિન્દુ ને સાલ મુબારક,

                               પછી તો જુઓ આખી પ્રભાત બદલી,

 મારી લાશ દટાઈ કબરમાં ને તુ સળગ્યો ચિતા ઉપર,

                                છેલ્લે તો વાત અટકી મૌત ના મુદા ઉપર,

 મંદિર કહી ઇશ્વર સ્થાપ્યા, મસ્જીદ બની તો ખુદા પધાર્યા,

                              ખાલી જગાના નામે ઇશ ની સીમાઓ બદલી,

 ચાહ્યુ એણે જે નમાઝ માં, માંગ્યુ મે એ આરત ના અવાજમાં,

                               ખાલી દુવા માંગવાની પ્રથાઓ બદલી,

 ભલે ચિતર્યુ ધર્મનુ ચિત્ર અલગ,

                              પણ પકડી હાથ તૂ હવે પરસ્પર વળગ,

 ધર્મના નામે માણસ ના આવા ભેદ શાં ?,

                                માનવ બની માનવતા રાખીએ આવા ખેદ શાં ?

એક છોકરો એક છોકરીને પહેલી વાર જુવે છે, તેના પર ફિદા થઈ જાય છે, થોડ જ સમય માં તેની બધી આદત જાણી લે છે, અને પહેલી નજર નો કહેવાતો પ્રેમ થઈ જાય છે. પણ પછી ખબર પડે છે કે તે છોકરી તો કોઇ બીજા શહેર ની છે, એટ્લે પેલો છોકરો તેને શોધવા તેના શહેર માં જાય છે, એક મુસાફર બની………..ત્યારે આ કાવ્ય આકાર લે છે………….!!!!!

એ ક્યારેક તો મળી જશે એવા ખયાલ માં છુ,

એના જ શહેરમાં બની મુસાફર પ્રવાસમાં છુ,

મારી સુગંધનો અંદાજ થોડો એ કાઢી શકશે,

કેટલાય દિવસથી બની અતર એના સ્વાસમાં છુ,

એક નિશાની મળે એની તોયે બહુ થઈ પડશે,

પગલા ક્યાં હશે ધૂળમાં એના, એ વિચારમાં છુ,

તરસ ના છીપાય મ્રુગજળથી એ તો ખબર છે,

તોયે લઈ ક્ટોરો હાથમાં , એની આશમાં છુ.

તારી નજર મા ડૂબ્યાનુ હજુ મને યાદ છે ,

 આપણી વચ્ચે બસ આટલો જ સંવાદ છે,

હર નામ ને ઘોળી ને પી જવુ પડ્યુ અંતે,

આજ સુધી નામ તારુ એમાં અપવાદ છે,

આજે તોયે કહ્યુ તે કે પ્રેમ હતો તને ત્યારે ,

પણ મન માં મારા રોજ ગૂંજતો આ નાદ છે.

< હજુ કાવ્ય  થોડુ અધુરુ છે>

દોસ્તી ના પાલવમાં પ્રેમનુ એ ટપકુ પડ્યુ,

એ લાગણીઓને એની બહુ વસમુ પડ્યુ,

એક નાની વાત માં રાત આખી ગુજરી જતી,

એ થોડા શબ્દો પછી બોલવાનુ મોંઘુ પડ્યુ,

હાથ માં હાથ લઈ શહેર માં કેવા ફરતા,

 એ દ્રશ્યને નજર માંથી ખસવુ પડ્યુ,

નવીન રજુઆત ના થઈ શકી જિંદગી ની,

 અંતે સબંધોને લો પાણી માં ભળવુ પડ્યુ,

એ વાત પછી બીજી કદી આશ નથી નીકળી,

ખાલી ઊર્મિઓને દિલ માંથી મરવુ પડયુ.

                        ( છંદ – મનહર )