યાદ કર

 

બે પ્રેમીઓ વર્ષો બાદ મળે છે ત્યારે પ્રેમી તેની પ્રેમીકા ને જુના સંસ્મરણો યાદ કરાવતા કહે છે, ” યાદ કર “

 

જુની વાત ને એકવાર મનથી યાદ કર,

પ્રેમ આપણો કેવો સર્યો તો એ યાદ કર,

 

તારી કબુલાત પ્રેમની ને મારી હા પડી તી,

આંખો પર દીધેલા એ ચુંબનો યાદ કર,

 

 ઇશારાઓ થી આંખના વાત છલકાતી રોજ,

 હોઠો પર તરસતુ એ સ્મીત યાદ કર,

 

ભીંજાતી તુ કેવી વર્ષા માં મારી બાહોમાં રહી,

નાક અડાડી સાથે લીધેલા શ્વાસ યાદ કર,

 

હતો અડીખમ પ્રેમ લાખો મુસીબત સામે ,

પ્રેમ માં મળેલી એ વેદનાઓ યાદ કર.

 (છંદ – મનહર )

છેક છેલ્લા ખડક ને

છેક છેલ્લા ખડક ને હુ સ્પર્શી ગયો,     

તારા આગમન થી વરસાદ બહુ વરસી ગયો,

આમ તો હોય ખાલી હથેળી તો પણ કશો ફરક ના પડે

પણ આજે જોઈ તને દરીયો આખો તરસી ગયો

ચેન પણ લુંટ્યા કરો

પ્રથમ વાર જ્યારે પ્રેમ થાય છે ત્યારે સર્જાતી લાગણીઓ દર્શવતુ આ કવ્ય છે………

 

ચેન પણ લુંટ્યા કરો, ને વાત પણ ચુંટ્યા કરો,

જો પ્રેમ અહીં થાય તો હાથ પણ ભર્યા કરો,

 

ઉપાય શુ છે  આ સઘળી વાત નો ?

 ના નહી ને હા આંખ થી કર્યા કરો,

 

પ્રેમ ની શુ આ પહેલી જ રીત છે ?

દીલ થી દીલ ની વાત ને મૌન માં રચ્યા કરો,

 

સ્મીત ની અસર તો સૌથી છે પરાયી,

શરમ થોડી જાય છે ને ખ્વાબ માં મળ્યા કરો.

          

             ( કાવ્ય પ્રકાર- ગીત )

ના રાત પડી

આખર તોયે ના રાત પડી,

મોંઘા સપનઓ ને ફરી લાત પડી,

હિંમત આપે જો ખુદા તો કહુ,

મન માં ઊંડે એક વાત પડી.

(adi)

ધર્મો ના નામે

ઈદ નિમિતે હિન્દુ- મુસ્લિમ ની એક્તા રૂપ આ કાવ્ય હુ મારા બ્લોગ પર મુકુ છુ…..

 

ધર્મો ના નામે માણસે કેટલીયે દિશાઓ બદલી, 

                             એક ચાંદને લઈ હાથ કેટલીયે નીશાઓ બદલી,

 હુ મુસ્લિમ ને ઈદ મુબારક , તુ હિન્દુ ને સાલ મુબારક,

                               પછી તો જુઓ આખી પ્રભાત બદલી,

 મારી લાશ દટાઈ કબરમાં ને તુ સળગ્યો ચિતા ઉપર,

                                છેલ્લે તો વાત અટકી મૌત ના મુદા ઉપર,

 મંદિર કહી ઇશ્વર સ્થાપ્યા, મસ્જીદ બની તો ખુદા પધાર્યા,

                              ખાલી જગાના નામે ઇશ ની સીમાઓ બદલી,

 ચાહ્યુ એણે જે નમાઝ માં, માંગ્યુ મે એ આરત ના અવાજમાં,

                               ખાલી દુવા માંગવાની પ્રથાઓ બદલી,

 ભલે ચિતર્યુ ધર્મનુ ચિત્ર અલગ,

                              પણ પકડી હાથ તૂ હવે પરસ્પર વળગ,

 ધર્મના નામે માણસ ના આવા ભેદ શાં ?,

                                માનવ બની માનવતા રાખીએ આવા ખેદ શાં ?

એવા ખયાલ માં છુ

એક છોકરો એક છોકરીને પહેલી વાર જુવે છે, તેના પર ફિદા થઈ જાય છે, થોડ જ સમય માં તેની બધી આદત જાણી લે છે, અને પહેલી નજર નો કહેવાતો પ્રેમ થઈ જાય છે. પણ પછી ખબર પડે છે કે તે છોકરી તો કોઇ બીજા શહેર ની છે, એટ્લે પેલો છોકરો તેને શોધવા તેના શહેર માં જાય છે, એક મુસાફર બની………..ત્યારે આ કાવ્ય આકાર લે છે………….!!!!!

 

એ ક્યારેક તો મળી જશે એવા ખયાલ માં છુ,

એના જ શહેરમાં બની મુસાફર પ્રવાસમાં છુ,

 

મારી સુગંધનો અંદાજ થોડો એ કાઢી શકશે,

કેટલાય દિવસથી બની અતર એના સ્વાસમાં છુ,

 

એક નિશાની મળે એની તોયે બહુ થઈ પડશે,

પગલા ક્યાં હશે ધૂળમાં એના, એ વિચારમાં છુ,

 

તરસ ના છીપાય મ્રુગજળથી એ તો ખબર છે,

તોયે લઈ ક્ટોરો હાથમાં , એની આશમાં છુ.

તારી નજર મા

 

તારી નજર મા ડૂબ્યાનુ હજુ મને યાદ છે ,

 આપણી વચ્ચે બસ આટલો જ સંવાદ છે,

 

હર નામ ને ઘોળી ને પી જવુ પડ્યુ અંતે,

આજ સુધી નામ તારુ એમાં અપવાદ છે,

 

આજે તોયે કહ્યુ તે કે પ્રેમ હતો તને ત્યારે ,

પણ મન માં મારા રોજ ગૂંજતો આ નાદ છે.

 

< હજુ કાવ્ય  થોડુ અધુરુ છે>

    (છંદ – મનહર)