ખેલાયા કરે છે માતમ ..

મહોરમ ન તાઝીયા નો ખતરનાક ખેલ જોઇને હુ ધ્રુજી ગયો તો ને પછી મે દર્દ કેવુ થતુ હશે એ જોવા માટે મે પણ મારા શરીર પર પ્રહારો કર્યા ને લોહિ સાથે બાથ ભરી, તેથી મે શરિર ને મોટી સજા આપી, ……….ત્યારે મારા શબ્દો……

આ ખેલાયા કરે છે માતમ

                        મને એક વાર તો સહેવા દો,

થોડા ઘા ઝીન્કી શરીર પર

                        લોહી લાલ વહેવા દો,

રાખવા છે ઝખમ મારે એની ચાહ મા,

                         રુઝ્યા વિના એ વર્ષો સુધી રહેવા દો,

આમ તો બહુ કષ્ટો લીધા છે કોઈ પાસે થી,

                         “વિવેક” આજે ખુદ થી કષ્ટ મને લહેવા દો..

રહી જશે મારા શહેર મા (swh)

i have written this poem with crying heart to stop someone to go outside……

પગલા તારા રહી જશે મારા શહેર મા,
ભીની કરી જઈશ તુ આન્ખો મારી મારા શહેર મા

તુ ચોપાટી પર ત્યા છલકાતી હોઇશ,
ને અહી સાવ ખાલી સમણા થઈ જશે મારા શહેર મા

મળી કેટલાય ને ત્યા તુ હરખાઈશ બહુ,
ડુસકા એ રાત ના તારા રહી જશે મારા શહેર મા,

દોડવુ સહજ થઈ જશે ત્યા તો ,
પણ ધીમા પગલા ની ચાલ તારી રહી જશે મારા શહેર મા,

મળતા આપણે કેવા પાસ બેસી ને,
જગા તારી ખાલી રહેશે મારા શહેર મા,

દુર તુ જઈશ બહુ દોસ્તી મારી છોડી,
બસ પડઘા એના રહી જશે મારા શહેર મા,

ધીરે ધીરે ભુલવાની આદત થઈ જશે તારી,
પણ યાદ તારી હમેશ રહી જશે મારા શહેર મા,

ના જઈશ તુ એવી દિલ થી છેલ્લી ઇચ્છા છે,
બાકી લાશ મારી રહી જશે મારા શહેર મા

જો…!!(swh)

આ કરમાતા ફુલ પર એક નઝર તો નાખી જો,
કેવો હશે સ્વાદ મારા પ્રેમ નો એ તો ચાખી જો,

અમે તો જિવ્યા જ કર્યા જિન્દગી ને અનેક દર્દો ખોલી ને ,
કેવુ થાય દર્દ કોઇની “ના ” થી એ તો જાણી જો,

હવે તો નીન્દર મા પણ તારી ગઝલ લખુ છુ,
તુ તો યાદ ક્યા કરે જ છે ?
પણ હુ તો યાદ મા તારી જ જઈ ને મરુ છુ,

બન્ધ આન્ખે સ્નેહ ના સ્મરણો દેખાય છે કેવા ,
એ તો ઘડીક ધારી જો

નવી જિન્દગી જિવી લઈએ (swh)

ચાલ થોડી વાર નવી જિન્દગી જિવી લઈએ ,
હાથ તો તુ નહી આપે મને ,
હોય તારી હા ઘડિક તો, પ્રેમ ના નાટક ના પાત્રો બની લઈએ,

જિવતો ભલે લાગુ હુ,
પણ રદય વિના તારા આ બન્ધ છે ,
ચાલ હવે રદય થોડુ ધડકાવી લઈએ,

આમ તો રોજ રડવુ પડે છે ખુદ ને કોસી,
ચાલ હવે મરક મરક સ્મીત ફરકાવી લઈએ,

તુ તો દૂર થવા જ માગે છે મારા થી હવે,
ચાલ છેલ્લી વાર શ્વાસ સાથે શ્વાસ સરખાવી લઈએ,

શુ હોય વિશ્વાસ આ બકવાસ જિન્દગી નો,
ના હોય એની આમાય “વિવેક” તો,
ચાલ હવે જિન્દગી થમ્ભાવી લઈએ